Devī Sūktam (Ṛgvedic) — देवीसूक्तम् — Durga Saptashati

ॐ अहमित्यष्टर्चस्य सूक्तस्य वागाम्भृणी ऋषिः, सच्चित्सुखात्मकः सर्वगतः परमात्मा देवता, द्वितीयाया ॠचो जगती, शिष्टानां त्रिष्टुप् छन्दः, देवीमाहात्म्यपाठे विनियोगः ।

ॐ सिंहस्था शशिशेखरा मरकतप्रख्यैश्चतुर्भिर्भुजैः शङ्खं चक्रधनुःशरांश्च दधती नेत्रैस्त्रिभिः शोभिता । आमुक्ताङ्गदहारकङ्कणरणत्काञ्चीरणन्नूपुरा दुर्गा दुर्गतिहारिणी भवतु नो रत्नोल्लसत्कुण्डला ॥

oṃ siṃhasthā śaśiśekharā marakataprakhyaiścaturbhirbhujaiḥ śaṅkhaṃ cakradhanuḥśarāṃśca dadhatī netraistribhiḥ śobhitā | āmuktāṅgadahārakaṅkaṇaraṇatkāñcīraṇannūpurā durgā durgatihāriṇī bhavatu no ratnollasatkuṇḍalā ||

ॐ अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यह- मादित्यैरुत विश्वदेवैः । अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यह- मिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा ॥ १॥

oṃ ahaṃ rudrebhirvasubhiścarāmyaha- mādityairuta viśvadevaiḥ | ahaṃ mitrāvaruṇobhā bibharmyaha- mindrāgnī ahamaśvinobhā || 1||

अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् । अहं दधामि द्रविणं हविष्मते सुप्राव्ये यजमानाय सुन्वते ॥ २॥

ahaṃ somamāhanasaṃ bibharmyahaṃ tvaṣṭāramuta pūṣaṇaṃ bhagam | ahaṃ dadhāmi draviṇaṃ haviṣmate suprāvye yajamānāya sunvate || 2||

अहं राष्ट्री सङ्गमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् । तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्य्यावेशयन्तीम् ॥ ३॥

ahaṃ rāṣṭrī saṅgamanī vasūnāṃ cikituṣī prathamā yajñiyānām | tāṃ mā devā vyadadhuḥ purutrā bhūristhātrāṃ bhūryyāveśayantīm || 3||

मया सो अन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणिति य ईं शृणोत्युक्तम् । अमन्तवो मां त उपक्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि ॥ ४॥

mayā so annamatti yo vipaśyati yaḥ prāṇiti ya īṃ śṛṇotyuktam | amantavo māṃ ta upakṣiyanti śrudhi śruta śraddhivaṃ te vadāmi || 4||

अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः । यं कामये तं तमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम् ॥ ५॥

ahameva svayamidaṃ vadāmi juṣṭaṃ devebhiruta mānuṣebhiḥ | yaṃ kāmaye taṃ tamugraṃ kṛṇomi taṃ brahmāṇaṃ tamṛṣiṃ taṃ sumedhām || 5||

अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश ॥ ६॥

ahaṃ rudrāya dhanurā tanomi brahmadviṣe śarave hantavā u | ahaṃ janāya samadaṃ kṛṇomyahaṃ dyāvāpṛthivī ā viveśa || 6||

अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन् मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे । ततो वि तिष्ठे भुवनानु विश्वो- तामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि ॥ ७॥

ahaṃ suve pitaramasya mūrdhan mama yonirapsvantaḥ samudre | tato vi tiṣṭhe bhuvanānu viśvo- tāmūṃ dyāṃ varṣmaṇopa spṛśāmi || 7||

अहमेव वात इव प्र वाम्या- रभमाणा भुवनानि विश्वा । परो दिवा पर एना पृथिव्यै- तावती महिना सं बभूव ॥ ८॥

ahameva vāta iva pra vāmyā- rabhamāṇā bhuvanāni viśvā | paro divā para enā pṛthivyai- tāvatī mahinā saṃ babhūva || 8||