ॐ अस्य श्रीचण्डीकवचस्य ब्रह्मा ऋषिः , अनुष्टुप् छन्दः ,
चामुण्डा देवता , अङ्गन्यासोक्तमातरो बीजम् ,
दिग्बन्धदेवतास्तत्त्वम् , श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थे सप्तशतीपाठाङ्गत्वेन जपे विनियोगः ।
अर्थ ॐ. विनियोग — या श्रीचंडी-कवचाचे ऋषी ब्रह्मा आहेत, छंद अनुष्टुप् आहे, देवता चामुंडा आहे, अंगन्यासात सांगितलेल्या मातृका बीज आहेत आणि दिग्बंधाच्या देवता तत्त्व आहेत; श्रीजगदंबेच्या प्रसन्नतेसाठी सप्तशती-पाठाचे अंग म्हणून याच्या जपात विनियोग केला जातो.
ॐ नमश्चण्डिकायै ।
अर्थ ॐ, चंडिका देवीला नमस्कार असो.
ॐ यद्गुह्यं परमं लोके सर्वरक्षाकरं नृणाम् ।
यन्न कस्यचिदाख्यातं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १॥
अर्थ ॐ. हे पितामह (ब्रह्मदेवा)! संसारात जे परम गुप्त तसेच मनुष्यांचे सर्व प्रकारे रक्षण करणारे आहे, आणि जे आजवर कोणालाही सांगितले गेले नाही, ते मला सांगा.
अस्ति गुह्यतमं विप्र सर्वभूतोपकारकम् ।
देव्यास्तु कवचं पुण्यं तच्छृणुष्व महामुने ॥ २॥
अर्थ हे विप्रा! हे महामुनी! सर्व प्राण्यांवर उपकार करणारे देवीचे एक अत्यंत गोपनीय आणि पुण्यमय कवच आहे; ते तू ऐक.
प्रथमं शैलपुत्री च द्वितीयं ब्रह्मचारिणी ।
तृतीयं चन्द्रघण्टेति कूष्माण्डेति चतुर्थकम् ॥ ३॥
अर्थ देवीचे पहिले रूप शैलपुत्री, दुसरे ब्रह्मचारिणी, तिसरे चंद्रघंटा आणि चौथे कूष्मांडा म्हटले जाते.
पञ्चमं स्कन्दमातेति षष्ठं कात्यायनीति च ।
सप्तमं कालरात्रीति महागौरीति चाष्टमम् ॥ ४॥
अर्थ पाचवे रूप स्कंदमाता, सहावे कात्यायनी, सातवे कालरात्री आणि आठवे महागौरी म्हटले जाते.
नवमं सिद्धिदात्री च नवदुर्गाः प्रकीर्तिताः ।
उक्तान्येतानि नामानि ब्रह्मणैव महात्मना ॥ ५॥
अर्थ नववे रूप सिद्धिदात्री आहे — अशा प्रकारे या नवदुर्गा सांगितल्या आहेत. ही नावे महात्मा ब्रह्मदेवांनीच सांगितली आहेत.
अग्निना दह्यमानस्तु शत्रुमध्ये गतो रणे ।
विषमे दुर्गमे चैव भयार्ताः शरणं गताः ॥ ६॥
अर्थ जो आगीत जळत असेल, युद्धात शत्रूंच्या मध्ये सापडला असेल, किंवा विषम आणि दुर्गम ठिकाणी असेल — असे भयाने पीडित होऊन जे (देवीला) शरण जातात —
न तेषां जायते किञ्चिदशुभं रणसङ्कटे ।
नापदं तस्य पश्यामि शोकदुःखभयं न हि ॥ ७॥
अर्थ — रणसंकटात त्यांचे काहीही अशुभ होत नाही. त्याच्यावर कोणतीही विपत्ती आलेली मला दिसत नाही; त्याला शोक, दुःख आणि भयही होत नाही.
यैस्तु भक्त्या स्मृता नूनं तेषां वृद्धिः प्रजायते ।
ये त्वां स्मरन्ति देवेशि रक्षसे तान्न संशयः ॥ ८॥
अर्थ जे लोक भक्तिपूर्वक तुझे स्मरण करतात, त्यांची निश्चितच वृद्धी (उन्नती) होते. हे देवेशी! जे तुझे स्मरण करतात, त्यांचे तू निःसंशय रक्षण करतेस.
प्रेतसंस्था तु चामुण्डा वाराही महिषासना ।
ऐन्द्री गजसमारूढा वैष्णवी गरुडासना ॥ ९॥
अर्थ चामुंडा प्रेतावर (शवावर) विराजमान आहे, वाराही रेड्यावर आसनस्थ आहे, ऐंद्री (इंद्राणी) हत्तीवर स्वार आहे आणि वैष्णवी गरुडावर बसली आहे.
माहेश्वरी वृषारूढा कौमारी शिखिवाहना ।
लक्ष्मीः पद्मासना देवी पद्महस्ता हरिप्रिया ॥ १०॥
अर्थ माहेश्वरी वृषभावर आरूढ आहे आणि कौमारीचे वाहन मोर आहे. देवी लक्ष्मी कमळावर विराजमान आहे, तिच्या हातात कमळ आहे आणि ती हरीची (विष्णूची) प्रिया आहे.
श्वेतरूपधरा देवी ईश्वरी वृषवाहना ।
ब्राह्मी हंससमारूढा सर्वाभरणभूषिता ॥ ११॥
अर्थ श्वेत रूप धारण करणारी देवी ईश्वरी वृषभावर स्वार आहे. ब्राह्मी हंसावर आरूढ आहे आणि सर्व आभूषणांनी विभूषित आहे.
इत्येता मातरः सर्वाः सर्वयोगसमन्विताः ।
नानाभरणशोभाढ्या नानारत्नोपशोभिताः ॥ १२॥
अर्थ अशा प्रकारे या सर्व मातृका समस्त योगशक्तींनी संपन्न आहेत; त्या अनेक प्रकारच्या आभूषणांच्या शोभेने परिपूर्ण आणि नाना रत्नांनी सुशोभित आहेत.
दृश्यन्ते रथमारूढा देव्यः क्रोधसमाकुलाः ।
शङ्खं चक्रं गदां शक्तिं हलं च मुसलायुधम् ॥ १३॥
अर्थ या देवी क्रोधाने भरलेल्या, रथांवर आरूढ झालेल्या दिसतात. (त्या) शंख, चक्र, गदा, शक्ती, नांगर आणि मुसळ हे आयुध —
खेटकं तोमरं चैव परशुं पाशमेव च ।
कुन्तायुधं त्रिशूलं च शार्ङ्गमायुधमुत्तमम् ॥ १४॥
अर्थ — ढाल (खेटक), तोमर, परशू, पाश, कुंत (भाला), त्रिशूळ आणि उत्तम आयुध शार्ङ्ग धनुष्य —
दैत्यानां देहनाशाय भक्तानामभयाय च ।
धारयन्त्यायुधानीत्थं देवानां च हिताय वै ॥ १५॥
अर्थ — ही आयुधे त्या दैत्यांच्या शरीरांचा नाश करण्यासाठी, भक्तांना अभय देण्यासाठी आणि देवांच्या हितासाठी अशा प्रकारे धारण करतात.
नमस्तेऽस्तु महारौद्रे महाघोरपराक्रमे ।
महाबले महोत्साहे महाभयविनाशिनि ॥ १६॥
अर्थ हे महारौद्रे! हे अत्यंत घोर पराक्रम असलेल्या! हे महाबलवती! हे महान उत्साह असलेल्या! हे महाभयाचा नाश करणाऱ्या देवी! तुला नमस्कार असो.
त्राहि मां देवि दुष्प्रेक्ष्ये शत्रूणां भयवर्धिनि ।
प्राच्यां रक्षतु मामैन्द्री आग्नेय्यामग्निदेवता ॥ १७॥
अर्थ हे पाहण्यासही दुष्कर (दुष्प्रेक्ष्ये) आणि शत्रूंचे भय वाढवणाऱ्या देवी! माझे रक्षण कर. पूर्व दिशेला ऐंद्री माझे रक्षण करो आणि अग्निकोनात (दक्षिण-पूर्वेला) अग्निदेवता.
दक्षिणेऽवतु वाराही नैर्ऋत्यां खड्गधारिणी ।
प्रतीच्यां वारुणी रक्षेद् वायव्यां मृगवाहिनी ॥ १८॥
अर्थ दक्षिणेला वाराही रक्षण करो, नैर्ऋत्य कोनात (दक्षिण-पश्चिमेला) खड्गधारिणी, पश्चिमेला वारुणी आणि वायव्य कोनात (उत्तर-पश्चिमेला) मृगवाहिनी रक्षण करो.
उदीच्यां पातु कौमारी ऐशान्यां शूलधारिणी ।
ऊर्ध्वं ब्रह्माणि मे रक्षेदधस्ताद् वैष्णवी तथा ॥ १९॥
अर्थ उत्तरेला कौमारी रक्षण करो आणि ईशान्य कोनात (उत्तर-पूर्वेला) शूलधारिणी. वरच्या बाजूने ब्रह्माणी माझे रक्षण करो आणि खालच्या बाजूने वैष्णवी.
एवं दश दिशो रक्षेच्चामुण्डा शववाहना ।
जया मे चाग्रतः पातु विजया पातु पृष्ठतः ॥ २०॥
अर्थ अशा प्रकारे शवावर स्वार चामुंडा दाही दिशांचे रक्षण करो. जया पुढून माझे रक्षण करो आणि विजया मागून.
अजिता वामपार्श्वे तु दक्षिणे चापराजिता ।
शिखामुद्योतिनी रक्षेदुमा मूर्ध्नि व्यवस्थिता ॥ २१॥
अर्थ डाव्या बाजूने अजिता आणि उजव्या बाजूने अपराजिता रक्षण करो. शिखेचे उद्योतिनी रक्षण करो आणि मस्तकावर स्थित उमा (डोक्याचे) रक्षण करो.
मालाधरी ललाटे च भ्रुवौ रक्षेद् यशस्विनी ।
त्रिनेत्रा च भ्रुवोर्मध्ये यमघण्टा च नासिके ॥ २२॥
अर्थ कपाळाचे मालाधरी रक्षण करो आणि भुवयांचे यशस्विनी; भुवयांच्या मध्यभागाचे त्रिनेत्रा आणि नाकाचे यमघंटा रक्षण करो.
शङ्खिनी चक्षुषोर्मध्ये श्रोत्रयोर्द्वारवासिनी ।
कपोलौ कालिका रक्षेत्कर्णमूले तु शाङ्करी ॥ २३॥
अर्थ दोन्ही डोळ्यांच्या मध्ये शंखिनी रक्षण करो, कानांचे द्वारवासिनी; कपोलांचे (गालांचे) कालिका आणि कर्णमुळाचे (कानांच्या मुळांचे) शांकरी रक्षण करो.
नासिकायां सुगन्धा च उत्तरोष्ठे च चर्चिका ।
अधरे चामृतकला जिह्वायां च सरस्वती ॥ २४॥
अर्थ नाकाचे सुगंधा, वरच्या ओठाचे चर्चिका, खालच्या ओठाचे अमृतकला आणि जिभेचे सरस्वती रक्षण करो.
दन्तान् रक्षतु कौमारी कण्ठदेशे तु चण्डिका ।
घण्टिकां चित्रघण्टा च महामाया च तालुके ॥ २५॥
अर्थ दातांचे रक्षण कौमारी करो, कंठप्रदेशाचे (गळ्याचे) चंडिका, घंटिकेचे (पडजिभेचे) चित्रघंटा आणि टाळूचे महामाया रक्षण करो.
कामाक्षी चिबुकं रक्षेद् वाचं मे सर्वमङ्गला ।
ग्रीवायां भद्रकाली च पृष्ठवंशे धनुर्धरी ॥ २६॥
अर्थ हनुवटीचे रक्षण कामाक्षी करो, माझ्या वाणीचे सर्वमंगला, मानेचे (ग्रीवेचे) भद्रकाली आणि पाठीच्या कण्याचे (पृष्ठवंशाचे) धनुर्धरी रक्षण करो.
नीलग्रीवा बहिःकण्ठे नलिकां नलकूबरी ।
स्कन्धयोः खड्गिनी रक्षेद् बाहू मे वज्रधारिणी ॥ २७॥
अर्थ गळ्याच्या बाहेरील भागाचे रक्षण नीलग्रीवा करो, नलिकेचे (कंठनालाचे) नलकूबरी, दोन्ही खांद्यांचे खड्गिनी आणि माझ्या दोन्ही भुजांचे वज्रधारिणी रक्षण करो.
हस्तयोर्दण्डिनी रक्षेदम्बिका चाङ्गुलीषु च ।
नखाञ्छूलेश्वरी रक्षेत्कुक्षौ रक्षेत्कुलेश्वरी ॥ २८॥
अर्थ दोन्ही हातांचे रक्षण दंडिनी करो, बोटांचे अंबिका, नखांचे शूलेश्वरी आणि कुशीचे (कुक्षीचे) कुलेश्वरी रक्षण करो.
स्तनौ रक्षेन्महादेवी मनः शोकविनाशिनी ।
हृदये ललिता देवी उदरे शूलधारिणी ॥ २९॥
अर्थ मनाचा शोक नष्ट करणारी महादेवी दोन्ही स्तनांचे रक्षण करो; हृदयाचे ललिता देवी आणि उदराचे (पोटाचे) शूलधारिणी रक्षण करो.
नाभौ च कामिनी रक्षेद् गुह्यं गुह्येश्वरी तथा ।
पूतना कामिका मेढ्रं गुदे महिषवाहिनी ॥ ३०॥
अर्थ नाभीचे रक्षण कामिनी करो आणि गुह्याचे (गुप्तांगाचे) गुह्येश्वरी; मेढ्राचे (लिंगाचे) पूतना आणि कामिका, तसेच गुदाचे महिषवाहिनी रक्षण करो.
कट्यां भगवती रक्षेज्जानुनी विन्ध्यवासिनी ।
जङ्घे महाबला रक्षेत्सर्वकामप्रदायिनी ॥ ३१॥
अर्थ कमरेचे (कटीचे) रक्षण भगवती करो आणि गुडघ्यांचे विंध्यवासिनी; सर्व कामना पुरवणारी महाबला दोन्ही पोटऱ्यांचे (जंघांचे) रक्षण करो.
गुल्फयोर्नारसिंही च पादपृष्ठे तु तैजसी ।
पादाङ्गुलीषु श्री रक्षेत्पादाधस्तलवासिनी ॥ ३२॥
अर्थ दोन्ही घोट्यांचे (गुल्फांचे) रक्षण नारसिंही करो, पावलांच्या वरच्या भागाचे तैजसी, पायांच्या बोटांचे श्री, आणि तळव्यांचे तलवासिनी रक्षण करो.
नखान् दंष्ट्राकराली च केशांश्चैवोर्ध्वकेशिनी ।
रोमकूपेषु कौबेरी त्वचं वागीश्वरी तथा ॥ ३३॥
अर्थ नखांचे रक्षण दंष्ट्राकराली करो, केसांचे ऊर्ध्वकेशिनी, रोमकूपांचे कौबेरी आणि त्वचेचे वागीश्वरी रक्षण करो.
रक्तमज्जावसामांसान्यस्थिमेदांसि पार्वती ।
अन्त्राणि कालरात्रिश्च पित्तं च मुकुटेश्वरी ॥ ३४॥
अर्थ रक्त, मज्जा, वसा (चरबी), मांस, अस्थी आणि मेद यांचे रक्षण पार्वती करो; आतड्यांचे (अन्त्राचे) कालरात्री आणि पित्ताचे मुकुटेश्वरी रक्षण करो.
पद्मावती पद्मकोशे कफे चूडामणिस्तथा ।
ज्वालामुखी नखज्वालामभेद्या सर्वसन्धिषु ॥ ३५॥
अर्थ पद्मकोशाचे (फुप्फुसांच्या कमलस्थानाचे) रक्षण पद्मावती करो, कफाचे चूडामणी, नखांच्या कांतीचे (नखज्वालेचे) ज्वालामुखी आणि समस्त सांध्यांचे अभेद्या रक्षण करो.
शुक्रं ब्रह्माणि मे रक्षेच्छायां छत्रेश्वरी तथा ।
अहङ्कारं मनो बुद्धिं रक्षेन्मे धर्मधारिणी ॥ ३६॥
अर्थ माझ्या शुक्राचे (वीर्याचे) रक्षण ब्रह्माणी करो, छायेचे छत्रेश्वरी, आणि माझ्या अहंकार, मन तसेच बुद्धीचे धर्मधारिणी रक्षण करो.
प्राणापानौ तथा व्यानमुदानं च समानकम् ।
वज्रहस्ता च मे रक्षेत्प्राणं कल्याणशोभना ॥ ३७॥
अर्थ माझ्या प्राण, अपान, व्यान, उदान आणि समान या वायूंचे वज्रहस्ता रक्षण करो, आणि माझ्या जीवनाचे (प्राणाचे) कल्याणशोभना रक्षण करो.
रसे रूपे च गन्धे च शब्दे स्पर्शे च योगिनी ।
सत्त्वं रजस्तमश्चैव रक्षेन्नारायणी सदा ॥ ३८॥
अर्थ रस, रूप, गंध, शब्द आणि स्पर्श (या विषयांत/इंद्रियांत) योगिनी रक्षण करो; तसेच सत्त्व, रज आणि तम यांचे नारायणी सदा रक्षण करो.
आयू रक्षतु वाराही धर्मं रक्षतु वैष्णवी ।
यशः कीर्तिं च लक्ष्मीं च धनं विद्यां च चक्रिणी ॥ ३९॥
अर्थ आयुष्याचे रक्षण वाराही करो आणि धर्माचे वैष्णवी; यश, कीर्ती, लक्ष्मी (संपदा), धन आणि विद्या यांचे चक्रिणी रक्षण करो.
गोत्रमिन्द्राणि मे रक्षेत्पशून्मे रक्ष चण्डिके ।
पुत्रान् रक्षेन्महालक्ष्मीर्भार्यां रक्षतु भैरवी ॥ ४०॥
अर्थ माझ्या गोत्राचे (कुळाचे) रक्षण इंद्राणी करो. हे चंडिके! माझ्या पशूंचे तू रक्षण कर. पुत्रांचे महालक्ष्मी आणि पत्नीचे भैरवी रक्षण करो.
पन्थानं सुपथा रक्षेन्मार्गं क्षेमकरी तथा ।
राजद्वारे महालक्ष्मीर्विजया सर्वतः स्थिता ॥ ४१॥
अर्थ वाटेचे (पंथाचे) सुपथा रक्षण करो आणि मार्गाचे क्षेमकरी; राजद्वारी महालक्ष्मी रक्षण करो, आणि सर्व बाजूंनी स्थित विजया (सर्वत्र) रक्षण करो.
रक्षाहीनं तु यत्स्थानं वर्जितं कवचेन तु ।
तत्सर्वं रक्ष मे देवि जयन्ती पापनाशिनी ॥ ४२॥
अर्थ जे स्थान रक्षणाविना राहिले असेल आणि कवचात सुटले असेल, हे पापनाशिनी जयंती देवी! माझ्या त्या सर्वाचे तू रक्षण कर.
पदमेकं न गच्छेत्तु यदीच्छेच्छुभमात्मनः ।
कवचेनावृतो नित्यं यत्र यत्रैव गच्छति ॥ ४३॥
अर्थ ज्याला स्वतःचे कल्याण हवे असेल, त्याने (कवचाविना) एक पाऊलही टाकू नये. जो सदा कवचाने आवृत राहून जिथे जिथे जातो —
तत्र तत्रार्थलाभश्च विजयः सार्वकामिकः ।
यं यं चिन्तयते कामं तं तं प्राप्नोति निश्चितम् ।
परमैश्वर्यमतुलं प्राप्स्यते भूतले पुमान् ॥ ४४॥
अर्थ — तिथे तिथे त्याला धनलाभ होतो आणि सर्व कामना पूर्ण करणारा विजय मिळतो. तो ज्या ज्या कामनेचे चिंतन करतो, ती त्याला निश्चितच प्राप्त होते; असा पुरुष या भूतलावर अतुलनीय परम ऐश्वर्य प्राप्त करतो.
निर्भयो जायते मर्त्यः सङ्ग्रामेष्वपराजितः ।
त्रैलोक्ये तु भवेत्पूज्यः कवचेनावृतः पुमान् ॥ ४५॥
अर्थ तो मनुष्य निर्भय होतो आणि संग्रामांत अपराजित राहतो. कवचाने सुरक्षित पुरुष तिन्ही लोकांत पूजनीय होतो.
इदं तु देव्याः कवचं देवानामपि दुर्लभम् ।
यः पठेत्प्रयतो नित्यं त्रिसन्ध्यं श्रद्धयान्वितः ॥ ४६॥
अर्थ देवीचे हे कवच देवांनाही दुर्लभ आहे. जो संयमी होऊन श्रद्धेने नित्य तिन्ही संध्याकाळी याचे पठण करतो —
दैवी कला भवेत्तस्य त्रैलोक्येष्वपराजितः ।
जीवेद् वर्षशतं साग्रमपमृत्युविवर्जितः ॥ ४७॥
अर्थ त्याच्यात दिव्य कला (देवत्वाची शक्ती) प्रकट होते आणि तो तिन्ही लोकांत अपराजित राहतो; तो अपमृत्यूपासून (अकालमृत्यूपासून) मुक्त होऊन पूर्ण शंभर वर्षे आणि त्याहूनही अधिक जगतो.
नश्यन्ति व्याधयः सर्वे लूताविस्फोटकादयः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव कृत्रिमं चापि यद्विषम् ॥ ४८॥
अर्थ त्याचे सर्व रोग नष्ट होतात — कोळ्याचे विष (लूता), गळू-फोड (विस्फोटक) आदी; आणि स्थावर (वानस्पतिक), जंगम (प्राणिज) तसेच कृत्रिम — जे काही विष असेल —
अभिचाराणि सर्वाणि मन्त्रयन्त्राणि भूतले ।
भूचराः खेचराश्चैव जलजाश्चोपदेशिकाः ॥ ४९॥
अर्थ — पृथ्वीवरील समस्त अभिचारकर्मे (करणी), मंत्र आणि यंत्र; भूमीवर संचार करणारे, आकाशात संचार करणारे, जलात उत्पन्न होणारे, आणि उपदेशाने सिद्ध केलेले (प्रेतादी) —
सहजा कुलजा माला डाकिनी शाकिनी तथा ।
अन्तरिक्षचरा घोरा डाकिन्यश्च महाबलाः ॥ ५०॥
अर्थ — सहजा, कुलजा, माला, डाकिनी आणि शाकिनी, तसेच अंतरिक्षात संचार करणाऱ्या भयंकर आणि महाबलवान डाकिनी —
ग्रहभूतपिशाचाश्च यक्षगन्धर्वराक्षसाः ।
ब्रह्मराक्षसवेतालाः कूष्माण्डा भैरवादयः ॥ ५१॥
अर्थ — ग्रह, भूत, पिशाच्च, यक्ष, गंधर्व, राक्षस, ब्रह्मराक्षस, वेताळ, कूष्मांड आणि भैरव आदी (सर्व पीडा देणारे) —
नश्यन्ति दर्शनात्तस्य कवचे हृदि संस्थिते ।
मानोन्नतिर्भवेद् राज्ञस्तेजोवृद्धिकरं परम् ॥ ५२॥
अर्थ — हृदयात कवच स्थित असताना हे सर्व त्याच्या केवळ दर्शनाने नष्ट होतात. त्याला राजाकडून मानाची वाढ प्राप्त होते; हे कवच तेज वाढवणारे परम साधन आहे.
यशसा वर्धते सोऽपि कीर्तिमण्डितभूतले ।
जपेत्सप्तशतीं चण्डीं कृत्वा तु कवचं पुरा ॥ ५३॥
अर्थ तोही आपल्या कीर्तीने सुशोभित झालेल्या या भूतलावर यशाने वाढत जातो. प्रथम कवचाचे पठण करून मग सप्तशती-चंडीचा जप करावा.
यावद्भूमण्डलं धत्ते सशैलवनकाननम् ।
तावत्तिष्ठति मेदिन्यां संततिः पुत्रपौत्रिकी ॥ ५४॥
अर्थ जोपर्यंत हे पर्वत, वने आणि कानने यांसह भूमंडल टिकून राहते, तोपर्यंत या पृथ्वीवर (मेदिनीवर) त्याची पुत्र-पौत्रादी संतती टिकून राहते.
देहान्ते परमं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् ।
प्राप्नोति पुरुषो नित्यं महामायाप्रसादतः ॥ ५५॥
अर्थ देहाच्या अंती तो पुरुष महामायेच्या कृपेने, देवांनाही दुर्लभ असे ते परम स्थान कायमचे प्राप्त करतो.
लभते परमं रूपं शिवेन सह मोदते ॥ ॐ ॥ ५६॥
अर्थ तो परम रूप प्राप्त करतो आणि शिवासह आनंद करतो. ॐ.
॥ इति देव्याः कवचं सम्पूर्णम् ॥
अर्थ अशा प्रकारे देवीचे कवच संपूर्ण झाले.
