अपराधसहस्राणि क्रियन्तेऽहर्निशं मया ।
दासोऽयमिति मां मत्वा क्षमस्व परमेश्वरि ॥ १॥
अर्थ माझ्याकडून रात्रंदिवस हजारो अपराध घडत असतात. हे परमेश्वरी! ‘हा माझा दास आहे’ असे मानून मला क्षमा कर.
आवाहनं न जानामि न जानामि विसर्जनम् ।
पूजां चैव न जानामि क्षम्यतां परमेश्वरि ॥ २॥
अर्थ मला आवाहन येत नाही, विसर्जनही येत नाही; आणि पूजेची विधीही मला ठाऊक नाही. हे परमेश्वरी! (माझ्या चुकांची) क्षमा असावी.
मन्त्रहीनं क्रियाहीनं भक्तिहीनं सुरेश्वरि ।
यत्पूजितं मया देवि परिपूर्णं तदस्तु मे ॥ ३॥
अर्थ हे सुरेश्वरी! हे देवी! मंत्र, विधी आणि भक्ती यांच्याविना मी जी पूजा केली आहे, ती माझ्यासाठी परिपूर्ण होवो.
अपराधशतं कृत्वा जगदम्बेति चोच्चरेत् ।
यां गतिं समवाप्नोति न तां ब्रह्मादयः सुराः ॥ ४॥
अर्थ शेकडो अपराध करूनही जर कोणी ‘जगदंबा’ असे एकदा उच्चारले, तर तो जी परम गती प्राप्त करतो, ती ब्रह्मादी देवांनाही प्राप्त होत नाही.
सापराधोऽस्मि शरणं प्राप्तस्त्वां जगदम्बिके ।
इदानीमनुकम्प्योऽहं यथेच्छसि तथा कुरु ॥ ५॥
अर्थ हे जगदंबिके! मी अपराधी आहे आणि तुझ्या शरणी आलो आहे. आता मी तुझ्या कृपेचा पात्र आहे; तुला वाटेल तसे तू माझ्याशी वाग.
अज्ञानाद्विस्मृतेर्भ्रान्त्या यन्न्यूनमधिकं कृतम् ।
तत्सर्वं क्षम्यतां देवि प्रसीद परमेश्वरि ॥ ६॥
अर्थ हे देवी! अज्ञान, विस्मरण अथवा भ्रम यांमुळे माझ्याकडून जे काही कमी-जास्त घडले असेल, ते सर्व क्षमा कर; हे परमेश्वरी! प्रसन्न हो.
कामेश्वरि जगन्मातः सच्चिदानन्दविग्रहे ।
गृहाणार्चामिमां प्रीत्या प्रसीद परमेश्वरि ॥ ७॥
अर्थ हे कामेश्वरी! हे जगन्माते! हे सच्चिदानंदस्वरूपिणी! माझी ही पूजा प्रेमपूर्वक स्वीकार कर; हे परमेश्वरी! प्रसन्न हो.
गुह्यातिगुह्यगोप्त्री त्वं गृहाणास्मत्कृतं जपम् ।
सिद्धिर्भवतु मे देवि त्वत्प्रसादात्सुरेश्वरि ॥ ८॥
अर्थ हे देवी! तू गुप्ताहूनही गुप्त (रहस्याचे) रक्षण करणारी आहेस; आम्ही केलेला हा जप स्वीकार. हे सुरेश्वरी! तुझ्या कृपेने मला सिद्धी प्राप्त होवो.
॥ श्रीदुर्गार्पणमस्तु ॥
अर्थ हे (पठण) श्रीदुर्गेला अर्पण असो.
