रुद्राष्टकम्

मी ईशान, ईश्वरस्वरूप शिवाला प्रणाम करतो; जे निर्वाणरूप, सर्वव्यापक, ब्रह्म आणि वेदस्वरूप आहेत; जे स्वस्वरूपात निर्गुण, निर्विकल्प, इच्छारहित, चिदाकाश आणि आकाशाप्रमाणे व्यापक आहेत.

मी निराकार, ओंकाराचे मूळ, तुरीय, वाणी आणि ज्ञानापलीकडचे, पर्वतांचे स्वामी अशा शिवाला प्रणाम करतो; जे कराल आहेत, महाकाळाचेही काळ आहेत, कृपाळू आहेत आणि संसारातून पार करणाऱ्या गुणांचे धाम आहेत.

त्यांचा गौर वर्ण हिमपर्वतासारखा आहे, ते गंभीर आहेत, त्यांचा देह कोट्यवधी कामदेवांच्या प्रभेसारखा सुंदर आहे; त्यांच्या मस्तकावर लहरणारी गंगा शोभते, कपाळी बालचंद्र आहे आणि कंठात सर्प आहेत.

मी शंकराचे भजन करतो; ज्यांची कुंडले हलतात, नेत्र विशाल आणि सुंदर आहेत, मुख प्रसन्न आहे, कंठ निळा आहे, जे दयाळू आहेत, सिंहचर्म धारण करतात, मुंडमाळ घालतात आणि सर्वांचे नाथ आहेत.

मी भवानीपती शिवाचे भजन करतो; जे प्रचंड, श्रेष्ठ, निर्भय, परमेश्वर, अखंड, अजन्मा आणि कोट्यवधी सूर्यांसारखे प्रकाशमान आहेत; जे त्रिविध दुःखांचा नाश करतात आणि त्रिशूळ धारण करतात.

हे कलातीत, कल्याणकारी, कल्पान्त करणाऱ्या, सज्जनांना आनंद देणाऱ्या, पुरारी, चिदानंदस्वरूप आणि मोह हरणाऱ्या कामदेवशत्रू प्रभो, प्रसन्न हो, प्रसन्न हो.

हे उमानाथा, जोपर्यंत माणसे या लोकात किंवा परलोकात तुझ्या चरणकमलांचे भजन करत नाहीत, तोपर्यंत त्यांना सुख, शांती आणि संतापाचा नाश लाभत नाही. हे समस्त प्राणिमात्रांत निवास करणाऱ्या प्रभो, प्रसन्न हो.

हे शंभो, मला योग, जप किंवा पूजा ठाऊक नाही; मी सदासर्वदा तुला प्रणाम करतो. हे प्रभो, जरा आणि जन्माच्या दुःखांनी तापलेल्या माझ्या या शरणागताचे रक्षण कर.

हराला प्रसन्न करण्यासाठी विप्राने हे रुद्राष्टक सांगितले. जे लोक ते भक्तिपूर्वक वाचतात, त्यांच्यावर शंभू प्रसन्न होतात.